Sinar api berpancaran
Penglihatan ku samar samar
Kemudian matahari muncul
Engkau telah hilang.
Subuh itu
Jiwaku luluh
Hatiku rapuhJasadku renyuk
Wajahku layu
Kujejak kaki di tanah pusaka itu
Adindaku mengeluh di tepi pintu
Kekandaku meratap di sisimu
Aku bersimpuh di hadapanmu
Mengenang nasibku
Alangkah rindu ini tiada lagi pengubatnya
Alangkah kehilangan ini sama seperti dua tahun sudahnya
Tidak mengapa bisik pada hati
Aku redha lafaz pada bibir
Keduanya bukti sudah tiba dipulangkan
Mahu tidak mahu aku ini tiada daya apa
Kutitip rindu akan kehilangan ini
bersama khabar berita
buat bonda dan ayahanda
bahawa anakanda-mu ini
sudah menjadi gadis perawan dua puluh-an
Moga berbahagialah kalian sepasang kekasih disana, anakmu bakal mengikutimu
- TANAH PUSAKA, PANTAI SEPAT(16/6/2015)
